W pierwszej notce dokonałem epokowego odkrycia pisząc, że “coś takiego jak obiektywizm na blogu nie istnieje”. Ten śmiały wniosek wysunąłem z prostego faktu, że niemożliwością jest pisanie w taki sposób, aby wszyscy byli zadowoleni. Podobnie jest z komercyjnymi mediami na prawie całym świecie, a już na pewno na Zachodzie. Nikt rozsądny nie oczekuje zresztą, że publicyści będą obiektywni (“obiektywna publicystyka” to oksymoron). W Wielkiej Brytanii np. tabloidy z The Sun na czele były na ogół sceptyczne wobec premiera Tony’ego Blaira. Wprawdzie mógł się pan premier obrazić na bulwarówki, ale wybrał inne wyjście. Gdy dostawał od nich zaproszenie na wywiad, grzecznie stawiał się w wyznaczonym miejscu i czasie, by odpowiadać na pytania dziennikarzy.

W Polsce panują nieco inne obyczaje, więc spróbuję jakoś wytłumaczyć dziwne zachowanie brytyjskiego premiera. Potraktował on mianowicie gazety jako środek, za pomocą którego utrzymuje się kontakt ze społeczeństwem, wychodząc ze słusznego założenia, że polityk, który nie występuje w mediach traci poparcie (“ciemny lud” o nim zapomina). Postanowił więc Tony Blair schować dumę do kieszeni i dalej rozmawiał z dziennikarzami nieprzychylnych sobie mediów. Takie postępowanie nie tylko jest w zgodzie z dominującą za granicą wykładnią dobrego wychowania, ale też wspomogło utrzymanie sporej popularności (która spadła dopiero pod koniec ostatniej kadencji). Niezależnie od brytyjskich manier Polska postanowiła oprzeć się globalizacji w sferze obyczajów, czego pionierem został brat Jarosław, były premier Czwartej Najjaśniejszej.

fot. www.daylife.com

W rodzinie Kaczyńskich w dobrym tonie leży obrażanie się. Brat Lech, prezydent, raczy obrażać się wyjątkowo często. A to za “kartofle”, a to na posła Palikota za troskę o stan zdrowia głowy państwa. Po ostatniej pielgrzymce prawdziwych Polaków na Jasną Górę prezes Kaczyński postanowił nie być gorszy od brata i też się obraził. Tym razem na stację TVN. Na rygoryzm brata Jarosława nie miał wpływu fakt, że politycy jego partii występowali we wspomnianej telewizji we wszystkich programach publicystycznych. Zdaniem prezesa “TVN łamie zasady przyzwoitości“. Członkom PiS przyzwoitość bardzo leży na sercu (czego dowodem jest np. sojusz z niezwykle moralnym Tadeuszem Rydzykiem), o czym nie pozwalają nam zapomnieć przy każdej debacie konfrontującej myślenie dziewiętnastowieczne ze współczesnym. Wypisany na sztandary konserwatyzm i czołobitny stosunek do Kościoła (Dalajlama nazywa podobną postawę “sekciarskim podejściem do religii”) mają utwierdzić społeczeństwo w przekonaniu, że to właśnie PiS jest ugrupowaniem purystów etycznych.

W imię przyzwoitości zrezygnował więc PiS z przypominania o sobie w największej prywatnej stacji telewizyjnej. Zasmuciło to pewnie posłów Cymańskiego i Kurskiego, którzy swoją karierę polityczną oparli na telewizyjnym lansie. W książce “Kontaktowi: czyli szklarze bez kitu” Grzegorz Miecugow i Tomasz Sianecki (o ich programie jeszcze za moment) doszli do bardzo podobnych wniosków.

Spory kłopot jest z Tadeuszem Cymańskim (PiS). Mieliśmy podejrzenie, że pan poseł w zaciszu domowym, sejmowym lub w pociągu relacji Malbork-Warszawa (z grodu von Jungingena pan poseł pochodzi) weruje Słownik przysłów polskich, by następnego dnia zabłysnąć jakimś niebanalnym porównaniem. To nie wszystko. Ogląda też stare, przedwojenne filmy, z których uczy się gestykulować i wyrażać w ten sposób emocje. I czyni tak przy każdej swojej wypowiedzi, a jako że jest oddelegowany przez Partię do mówienia, zdarza się to kilka, kilkanaście razy dziennie.

Wobec bojkotu musi poseł Cymański skupić się na innych mediach lub przez jakiś czas (nie dłużej niż do wyborów prezydenckich w 2010 roku) odpuścić sobie przymilanie się do kamer. Prezes Kaczyński był uprzejmy objawić bezpośrednią przyczynę swego wypięcia się na TVN. Miał nią być komentarz jednego z widzów Szkła Kontaktowego, który nazwał PiS “rynsztokowymi gnidami”. Bracia Kaczyńscy unosili się honorem już przy bardziej błahych sytuacjach. Jarosław Kaczyński tworzy więc właśnie nowy, świeży i znany jak na razie tylko w Polsce sposób na dotarcie do wyborców zasadzający się na unikaniu mediów. Im większych, tym lepiej.

Niniejszy wpis ukazuje się między jednym a drugim wakacyjnym wyjazdem. Wprowadzają one nieco chaosu do ambitnych planów rzetelnego prowadzenia bloga, ale mniejsza lub większa regularność powinna pojawić się w okolicach przyszłego tygodnia. Zapraszam.